Nýársferð 2010
Líkt og síðastliðið ár var ákveðið að fara upp á hálendi í upphafi nýárs. Fréttir af færi lofuðu góðu og því þótti ekkert til fyrirstöðu að taka stefnuna á Vatnahjalla upp úr Eyjafirðinum og inn í Laugafell. Þrátt fyrir fannfergi á Akureyri reyndist ansi magurt fram í Eyjafirði þegar þangað var komið.
Ekki leit þetta sérlega vel út fyrir vélsleðana. Ákveðið var að renna upp sneiðinginn í Vatnahjallanum og reyna finna leið á snjó frá öxlinni þar sem vegurinn endar og upp úr Hafrárdalnum. Með nokkrum þræðingi komumst við upp á Torfufellið þaðan sem snjóalög voru skönnuð á hálendinu í kring. Útsýnið var allveg hreint magnað, vel sást suður í Vatnajökul, Hofsjökul og um allt norðanvert hálendið. Ekki skemmdi fyrir heiðskýrt veður og rauðgult sólskin sem annars hafði lítið að segja í 15 til 20 stiga frostinu.
Þegar ljóst var að þræða mætti á sleðum inn í Landakot eða jafnvel í Laugafell var ákveðið að fara til móts við jeppamennina og kanna ganginn á þeim. Skemmst er frá því að segja að lítið sem ekkert gekk, snjórinn sem hálffyllti sneiðinginn var af verstu sort fyrir jeppamennsku. Hliðarhalli var mikill á skaflinum sem gerði það að verkum að bílarnir leituðu helst til mikið niður í bratta hlíðina fyrir neðan. Eftir talsverðan handmokstur og mikið juð hjá jeppamönnum kom snjóbíll frá Dalbjörgu og lagaði skaflinn til.
Þarna var lítið fyrir sleðamennina að gera og tekið að dimma og því ákveðið að halda í náttstað í Laugafell og bíða jeppamanna. Við Bergland biðu okkar tveir sleðamenn frá Súlum sem vissu af ferðum okkar. Þeir höfðu komið svokallaða „Dalvíkurleið“ frá Akureyri og voru orðnir bensínlitlir eftir miklar púðuræfingar og brekkuspól á leiðinni. Eftir að hafa bjargað þeim um bensín héldum við saman í Laugafell og komum rétt passlega í kvöldmat eftir þræðing í myrkrinu. Að sjálfsögðu var farið í bað þrátt fyrir 15 - 20 stiga frost og var legið lengi í fölu tungskininu. Um kvöldið á sama tíma og sleðamenn voru í vellystingum í Laugafelli urðu jeppamenn frá að hverfa. Eftir affelgun, mikið hjakk og torfærur en aðeins nokkur hundruð metra akstur utan vega áleiðis í Laugafell ákváðu jeppamenn að ófært væri þennan daginn og héldu heimleiðis.
Sunnudagurinn var síst síðri en laugardagurinn, heiðskýrt og hálendið blasti við í allar áttir. Ákveðið var að renna í Landakot og áfram norður fjöllin austan Eyjafjarðar. Við Landakot voru snjóalög orðinn góð og laust við allann þræðing. Á heimleiðinni voru góðar aðstæður nýttar til að kíkja í dalbotna og fram á fjöll. Erfitt var að halda stefnunni heim þar sem Vatnajökull ásamt Herðubreið, Öskju og öðrum freistingum toguðu fast í mannskapinn. Engu að síður var komið niður Vaðlaheiðina undir kvöld þar sem jepparnir biðu okkar og rennt var heim á víkina eftir magnaðann túr. Þó jepparnir hafi ekki farið langt fengu þeir langan og góðan dag þar sem reyndi vel á bíla og menn.
Myndir má finna á síðunni undir "myndir"
